GV

GeezerVison

The World Wide Web, restored to 800 pixels of glory.

Home|About|Gaming cabinet|Archives|How it works|Starter sites

On this site

  • Main page
  • Community portal
  • Requested entries
  • Recent changes
  • Random entry
  • Help
  • Glossary
  • Contact us
  • Special pages
  • Search
  • Donations
  • Create account
  • Beginning
  • Català

This view

  • Original page
  • New address

GeezerVison is showing en.wiktionary.org — dicto - Wiktionary, the free dictionary

See also: dictó

Catalan

Verb

dicto

  1. first-person singular present indicative of dictar

Dalmatian

Alternative forms

  • dis

Etymology

From Latin decimus.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈdiktə/

Numeral

dicto

  1. tenth

Latin

Pronunciation

  • (Classical Latin) IPA(key): [ˈdɪk.toː]
  • (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈdik.to]

Etymology 1

Etymology tree
Proto-Indo-European *deyḱ-
Proto-Indo-European *-eti
Proto-Indo-European *déyḱeti
Proto-Italic *deikō
Latin dīcō
Proto-Indo-European *-tós
Proto-Italic *-tos
Latin -tus
Proto-Indo-European *-h₂
Proto-Indo-European *-éh₂
Proto-Indo-European *-yéti
Proto-Indo-European *-eh₂yéti
Proto-Indo-European *-h₂tiinflu.
Proto-Italic *-ājō
Proto-Italic *-āō
Latin -ō
Latin -tō
Latin dicto

    From dīcō (“say, speak”) +‎ -tō (frequentative suffix). See dictus.

    Verb

    dictō (present infinitive dictāre, perfect active dictāvī, supine dictātum); first conjugation

    1. to repeat, say often
    2. to dictate (to someone for writing)
    3. to compose, express in writing
    4. to prescribe, recommend, order, dictate
      Synonyms: indīcō, imperō, praescrībō, iniungō, praecipiō, ēdīcō, mandō, iubeō, pōnō
    Conjugation
       Conjugation of dictō (first conjugation)
    indicative singular plural
    first second third first second third
    active present dictō dictās dictat dictāmus dictātis dictant
    imperfect dictābam dictābās dictābat dictābāmus dictābātis dictābant
    future dictābō dictābis dictābit dictābimus dictābitis dictābunt
    perfect dictāvī dictāvistī,
    dictāstī1
    dictāvit,
    dictāt1
    dictāvimus,
    dictāmus1
    dictāvistis,
    dictāstis1
    dictāvērunt,
    dictārunt,
    dictāvēre1
    pluperfect dictāveram,
    dictāram1
    dictāverās,
    dictārās1
    dictāverat,
    dictārat1
    dictāverāmus,
    dictārāmus1
    dictāverātis,
    dictārātis1
    dictāverant,
    dictārant1
    future perfect dictāverō,
    dictārō1
    dictāveris,
    dictāris1
    dictāverit,
    dictārit1
    dictāverimus,
    dictārimus1
    dictāveritis,
    dictāritis1
    dictāverint,
    dictārint1
    passive present dictor dictāris,
    dictāre
    dictātur dictāmur dictāminī dictantur
    imperfect dictābar dictābāris,
    dictābāre
    dictābātur dictābāmur dictābāminī dictābantur
    future dictābor dictāberis,
    dictābere
    dictābitur dictābimur dictābiminī dictābuntur
    perfect dictātus + present active indicative of sum
    pluperfect dictātus + imperfect active indicative of sum
    future perfect dictātus + future active indicative of sum
    subjunctive singular plural
    first second third first second third
    active present dictem dictēs dictet dictēmus dictētis dictent
    imperfect dictārem dictārēs dictāret dictārēmus dictārētis dictārent
    perfect dictāverim,
    dictārim1
    dictāverīs,
    dictārīs1
    dictāverit,
    dictārit1
    dictāverīmus,
    dictārīmus1
    dictāverītis,
    dictārītis1
    dictāverint,
    dictārint1
    pluperfect dictāvissem,
    dictāssem1
    dictāvissēs,
    dictāssēs1
    dictāvisset,
    dictāsset1
    dictāvissēmus,
    dictāssēmus1
    dictāvissētis,
    dictāssētis1
    dictāvissent,
    dictāssent1
    passive present dicter dictēris,
    dictēre
    dictētur dictēmur dictēminī dictentur
    imperfect dictārer dictārēris,
    dictārēre
    dictārētur dictārēmur dictārēminī dictārentur
    perfect dictātus + present active subjunctive of sum
    pluperfect dictātus + imperfect active subjunctive of sum
    imperative singular plural
    first second third first second third
    active present — dictā — — dictāte —
    future — dictātō dictātō — dictātōte dictantō
    passive present — dictāre — — dictāminī —
    future — dictātor dictātor — — dictantor
    non-finite forms infinitive participle
    active passive active passive
    present dictāre dictārī dictāns —
    future dictātūrum esse dictātum īrī dictātūrus dictandus
    perfect dictāvisse,
    dictāsse1
    dictātum esse — dictātus
    future perfect — dictātum fore — —
    perfect potential dictātūrum fuisse — — —
    verbal nouns gerund supine
    genitive dative accusative ablative accusative ablative
    dictandī dictandō dictandum dictandō dictātum dictātū

    1At least one rare poetic syncopated perfect form is attested.

    Derived terms
    • dictābolārium
    • dictāmen
    • dictāta
    • dictātiō
    • dictātor
    • dictitō
    Related terms
    • dīcō
    • dictātiuncula
    • dictātōrius
    • dictātrīx
    • dictātūra
    • dictiō
    • dictiōnārium
    • dictiōsus
    • dictum
    • dictus
    Descendants
    • Albanian: dëftoj
    • Catalan: dictar
    • English: dight, dictate
    • Esperanto: dikti
    • French: dicter
    • Galician: aditar; → ditar.
    • Hungarian: diktál
    • Italian: dettare
    • Old French: ditier
    • Portuguese: ditar
    • Romanian: dicta, dictare
    • Spanish: dictar
    • → Proto-West Germanic: *dihtōn (see there for further descendants)

    Etymology 2

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Participle

      dictō

      1. dative/ablative masculine/neuter singular of dictus

      Noun

      dictō

      1. dative/ablative singular of dictum

      References

      • “dicto”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
      • “dicto”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
      • “dicto”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
      • Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book‎[1], London: Macmillan and Co.
        • (ambiguous) to obey a person's orders: dicto audientem esse alicui

      Portuguese

      Noun

      dicto m (plural dictos)

      1. obsolete spelling of dito

      Adjective

      dicto (feminine dicta, masculine plural dictos, feminine plural dictas)

      1. obsolete spelling of dito

      Participle

      dicto (feminine dicta, masculine plural dictos, feminine plural dictas)

      1. obsolete spelling of dito

      Spanish

      Verb

      dicto

      1. first-person singular present indicative of dictar
      Retrieved from "https://en.wiktionary.org/w/index.php?title=dicto&oldid=91825139"
      Categories:
      • Catalan non-lemma forms
      • Catalan verb forms
      • Dalmatian terms inherited from Latin
      • Dalmatian terms derived from Latin
      • Dalmatian terms with IPA pronunciation
      • Dalmatian lemmas
      • Dalmatian numerals
      • Latin 2-syllable words
      • Latin terms with IPA pronunciation
      • Latin terms derived from Proto-Indo-European
      • Latin terms derived from the Proto-Indo-European root *deyḱ-
      • Latin terms suffixed with -to
      • Latin lemmas
      • Latin verbs
      • Latin first conjugation verbs
      • Latin first conjugation verbs with perfect in -āv-
      • Latin non-lemma forms
      • Latin participle forms
      • Latin noun forms
      • Latin words in Meissner and Auden's phrasebook
      • Portuguese lemmas
      • Portuguese nouns
      • Portuguese countable nouns
      • Portuguese masculine nouns
      • Portuguese obsolete forms
      • Portuguese adjectives
      • Portuguese non-lemma forms
      • Portuguese past participles
      • Spanish non-lemma forms
      • Spanish verb forms
      Hidden categories:
      • Pages with entries
      • Pages with 5 entries
      • Pages with etymon
      • Latin entries with etymon
      • Pages with etymology trees
      • Latin entries with etymology trees
      • Pages using etymon with no ID
      • Latin entries referencing pages with etymology sections missing etymons
      • Latin verbs with red links in their inflection tables
      You are visitor 01402605 — GeezerVison does not store the pages you look up.
      Best viewed with Netscape Navigator 4.7 or Internet Explorer 6 at 800×600. No cookies required.