Occitan

Etimologia

Del latin parentem.

Prononciacion

lengadocian, gascon /paˈɾen/, /paˈɾen/

provençau /paˈʀẽⁿ/, /paˈʀẽⁿ/

Nom comun

parent masculin, (femenin: parenta)

1. Lo qu'es de la meteissa familha.
2. Lo qu'a de mainatges.

Parents

• parentat

Traduccions

Adjectiu

parent

1. Qu'es de la meteissa familha.

Traduccions

Catalan

Etimologia

Del latin parentem.

Prononciacion

oriental central /pəˈɾen/, /pəˈɾen/, balear /pəˈɾent/, /pəˈɾent/, /pəˈɾen/, /pəˈɾen/

nòrd-occidental /paˈɾen/, /paˈɾen/, valencian /paˈɾent/, /paˈɾent/, /paˈɾen/, /paˈɾen/

Espanha (Barcelona) : escotar « parent »

Nom comun e adjectiu

parent

1. Parent.

Francés

Etimologia

Del latin parentem.

Prononciacion

(nom comun, adjectiu) /paʁɑ̃/, /paʁɑ̃/

França (Tolosa) : escotar « parent »

França (Lion) : escotar « parent »

França (Vòges) : escotar « parent »

França (Vòges) : escotar « parent »

França : escotar « parent »

França (Somain) : escotar « parent »

França (Vendèa) : escotar « parent »

(conjugason) /paʁ/, /paʁ/

Adjectiu

parent masculin

1. Parent.

Nom comun

parent masculin

1. Parent.

Forma de vèrb

parent

1. Tresena persona del plural al present de l'indicatiu de parer.
2. Tresena persona del plural al present del subjontiu de parer.