GV

GeezerVison

The World Wide Web, restored to 800 pixels of glory.

Home|About|Gaming cabinet|Archives|How it works|Starter sites

On this site

  • Strona główna
  • Indeks alfabetyczny
  • Spis języków
  • Słowniki tematyczne
  • Gramatyki
  • Losowa strona
  • Losuj język
  • Strony specjalne
  • Ostatnie zmiany
  • Pomoc
  • Zgłoś błąd w haśle
  • Kontakt
  • Szukaj
  • Przekaż darowiznę

This view

  • Original page
  • New address

GeezerVison is showing pl.wiktionary.org — duch – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny

duch (język polski)

słowo dnia Słowo dnia – 24 września 2026
wyobrażenie ducha (1.1) siedzącego w fotelu
wymowa:
IPA: [dux], AS: [duχ] ⓘ
ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) niematerialna postać, często obdarzona nadnaturalnymi zdolnościami; zob. też duch (spirytyzm) w Wikipedii
(1.2) dusza ludzka
(1.3) zapał, entuzjazm
(1.4) umysł, myśli ludzkie
(1.5) temperament, usposobienie
(1.6) istota, treść, charakter czegoś
(1.7) stpol. odwaga[1]
odmiana:
(1.1-2)
 
przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
mianownikduchduchy
dopełniaczduchaduchów
celownikduchowiduchom
biernikduchaduchy
narzędnikduchemduchami
miejscownikduchuduchach
wołaczduchuduchy
(1.3-7) blm
 
przypadekliczba pojedyncza
mianownikduch
dopełniaczducha
celownikduchowi
biernikducha
narzędnikduchem
miejscownikduchu
wołaczduchu
przykłady:
(1.1) Iwona utrzymuje się z wywoływania duchów podczas płatnych seansów spirytystycznych.
(1.3) Nie trać ducha, na pewno wszystko dobrze się skończy.
(1.4) W tej trudnej chwili będę z tobą duchem!
(1.6) Spotkanie odbyło się w duchu pojednania i miłości.
składnia:
kolokacje:
(1.1) zobaczyć ducha • Duch Święty
(1.2) wyzionąć ducha
(1.3) duch walki • tracić / nabierać ducha
(1.5) stan ducha
synonimy:
(1.2) dusza
antonimy:
(1.2,4) ciało
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
(1.1) zjawa, widmo, upiór, zmora, fantom
wyrazy pokrewne:
rzecz. duchak mos, duchacz mos, dusznik m, Dusiołek m, duszyca ż, dusza ż, duchowny m, duchowość ż, duchowieństwo n, duchota ż
przym. duchowy, uduchowiony, duchowny, duchacki, duszny
przysł. duchowo
związki frazeologiczne:
Bogu ducha winien • być nieobecnym duchem • co duch • duch bojowy • duch czasu • iść z duchem czasu • podnieść na duchu / podnosić na duchu • tchnąć ducha (w coś) • tracić ducha / upadać na duchu / upaść na duchu • wyzionąć ducha / oddać ducha / oddać ducha Bogu • w głębi ducha / w skrytości ducha • złamać ducha • żywy duch
etymologia:
prasł. *duxъ < praindoeur. *dʰou̯so- → podmuch, powiew wiatru, tchnienie, od praindoeur. *dʰeu̯s- → prószyć, wiać, parować[2]
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) phantom, ghost, apparition; (1.2) soul; (1.3) spirit; (1.4) mind; (1.5) spirit
  • arabski: (1.1) خلد; (1.2) شبح, نفس m, نفس, روح
  • baskijski: (1.1) mamu; (1.2) arima
  • białoruski: (1.1) дух m; (1.2) душа ż; (1.3) дух m; (1.6) дух m
  • bułgarski: (1.1) призрак, фантом; (1.2) душа; (1.4) дух
  • chiński standardowy: (1.1) uproszcz. 幽灵 / trad. 幽靈 (yōulíng); (1.2) uproszcz. 灵魂 / trad. 靈魂 (línghún), uproszcz. i trad. 精神 (jīngshén); (1.4) uproszcz. 灵魂 / trad. 靈魂 (línghún), uproszcz. i trad. 精神 (jīngshén)
  • chorwacki: (1.1) duh; (1.2) duša; (1.4) duh
  • czeski: (1.1) přízrak; (1.2) duše; (1.4) duch, duše
  • dolnołużycki: (1.1) duch m; (1.6) duch m
  • duński: (1.1) spøgelse n, gejst w; (1.3) gejst w; (1.4) ånd w; (1.6) ånd w
  • esperanto: (1.1) fantomo; (1.2) animo; (1.3) spirito; (1.4) spirito; (1.5) spirito; (1.6) spirito
  • fiński: (1.2) sielu; (1.4) henki
  • francuski: (1.1) fantôme m; (1.2) âme ż; (1.4) esprit m
  • grenlandzki: (1.1) anersaaq; (1.2) tarnik
  • hawajski: (1.1) ʻuhane, ʻula, makani; (1.2) ʻuhane
  • hiszpański: (1.1) fantasma; (1.2) alma; (1.4) espíritu
  • interlingua: (1.1) apparition; (1.2) anima; (1.3) spirito
  • islandzki: (1.1) andi m, draugur m; (1.2) sál ż, andi m; (1.4) sál ż, andi m
  • japoński: (1.1) 幽霊 (ゆうれい, yūrei); (1.2) 精神 (せいしん, seishin), 魂 (たましい, tamashii), 霊 (れい, rei); (1.4) 精神 (せいしん, seishin), 心 (こころ, kokoro), 魂 (たましい, tamashii)
  • jidysz: (1.1) גײַסט m (gajst), רוח m (ruech), שד m (szed), מת m/n (mes); (1.3) מוט m (mut); (1.5) מוט m (mut); (1.7) מוט m (mut)
  • kaszubski: (1.1) dëch; (1.2) dësza; (1.4) dëch
  • kataloński: (1.1) fantasma; (1.2) ànima; (1.4) esperit
  • liwski: (1.1) kǟm, kǟmõz
  • łaciński: (1.1) spiritus m
  • niderlandzki: (1.1) geest; (1.4) geest
  • niemiecki: (1.1) Phantom n, Geist m; (1.2) Geist m, Gemüt n, Seele ż; (1.3) Geist m; (1.6) Geist m; (1.7) Gespenst m
  • norweski (bokmål): (1.1) spøkelse n; (1.2) sjel m/ż; (1.4) sjel m/ż
  • norweski (nynorsk): (1.1) spøkjelse n, spøkelse n
  • nowogrecki: (1.1) πνεύμα n; (1.2) πνεύμα n; (1.3) πνεύμα n; (1.4) πνεύμα n; (1.5) πνεύμα n; (1.6) πνεύμα n
  • nowopruski: (1.1) naseīlis m; (1.2) dusī ż; (1.3) naseīlis m
  • polski język migowy:
    (w zapisie SignWriting)
    (1.3,5)
  • portugalski: (1.1) fantasma, aparição; (1.2) alma, espírito; (1.4) alma, espírito
  • rosyjski: (1.1) фантом m, привидение n, призрак m; (1.2) душа ż; (1.4) дух m
  • rumuński: (1.1) duh n; (1.4) duh n
  • sanskryt: (1.1) परेत
  • słowacki: (1.1) fantóm, duch; (1.2) duša; (1.4) duch
  • staroangielski: (1.1) gāst m; (1.2) gāst m
  • szwedzki: (1.1) spöke; (1.2) själ; (1.4) själ; (1.6) anda w
  • tuvalu: (1.1) agāga, feao; (1.2) agāga; (1.6) feao
  • ukraiński: (1.1) дух m
  • węgierski: (1.2) lélek
  • wilamowski: (1.1) gȧjst m; (1.2) gȧjst m; (1.6) gȧjst m
  • włoski: (1.1) fantasma; (1.2) anima; (1.4) spirito
źródła:
  1. ↑ Publikacja dostępna po bezpłatnej rejestracji duch [w:] WitoldW. Doroszewski WitoldW. (red.), Słownik poprawnej polszczyzny, wyd. 18, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, 133, ISBN 830103811X  (pol.).
  2. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „duch” w: Wiesław Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2008, ISBN 978-83-08-04191-8, s. 131.

duch (język czeski)

wymowa:
IPA: /dux/
ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) duch
(1.2) dusza
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł. *duxъ < praindoeur. *dʰew-
uwagi:
źródła:

duch (język słowacki)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) duch

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(2.1) rel. dusza
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(2.1) duša
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. duchovosť ż, duchovnosť ż, duchovný m, duchovenstvo n
przym. duchový, duchovný, duchovenský
przysł. duchovne
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł. *duxъ < praindoeur. *dʰew-
uwagi:
źródła:
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=duch&oldid=8882610”
Kategorie:
  • polski (indeks)
  • polski język migowy (indeks)
  • czeski (indeks)
  • słowacki (indeks)
Ukryte kategorie:
  • polski (indeks a tergo)
  • Język polski - rzeczowniki
  • Język polski - rzeczowniki rodzaju męskiego
  • Język polski - rzeczowniki rodzaju męskozwierzęcego
  • Słowa dnia
  • Strony używające rozszerzenia Phonos
  • Język prasłowiański w etymologii
  • Język praindoeuropejski w etymologii
  • czeski (indeks a tergo)
  • Język czeski - rzeczowniki
  • Język czeski - rzeczowniki rodzaju męskiego
  • słowacki (indeks a tergo)
  • Język słowacki - rzeczowniki
  • Język słowacki - rzeczowniki rodzaju męskiego
  • Język słowacki - rzeczowniki rodzaju męskiego żywotnego
  • Język słowacki - rzeczowniki rodzaju męskiego nieżywotnego
You are visitor 01402503 — GeezerVison does not store the pages you look up.
Best viewed with Netscape Navigator 4.7 or Internet Explorer 6 at 800×600. No cookies required.