GeezerVison is showing pl.wiktionary.org — duch – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny
wyobrażenie ducha (1.1) siedzącego w fotelu
wymowa:
IPA : [dux] , AS : [duχ] ⓘ
ⓘ
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) niematerialna postać , często obdarzona nadnaturalnymi zdolnościami ; zob. też duch (spirytyzm) w Wikipedii
(1.2) dusza ludzka
(1.3) zapał , entuzjazm
(1.4) umysł , myśli ludzkie
(1.5) temperament , usposobienie
(1.6) istota , treść , charakter czegoś
(1.7) stpol. odwaga [ 1]
odmiana :
(1.1-2)
(1.3-7) blm
przykłady:
(1.1) Iwona utrzymuje się z wywoływania duchów podczas płatnych seansów spirytystycznych .
(1.3) Nie trać ducha , na pewno wszystko dobrze się skończy .
(1.4) W tej trudnej chwili będę z tobą duchem !
(1.6) Spotkanie odbyło się w duchu pojednania i miłości .
składnia:
kolokacje :
(1.1) zobaczyć ducha • Duch Święty
(1.2) wyzionąć ducha
(1.3) duch walki • tracić / nabierać ducha
(1.5) stan ducha
synonimy:
(1.2) dusza
antonimy:
(1.2,4) ciało
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
(1.1) zjawa , widmo , upiór , zmora , fantom
wyrazy pokrewne:
rzecz. duchak mos , duchacz mos , dusznik m , Dusiołek m , duszyca ż , dusza ż , duchowny m , duchowość ż , duchowieństwo n , duchota ż
przym. duchowy , uduchowiony , duchowny , duchacki , duszny
przysł. duchowo
związki frazeologiczne:
Bogu ducha winien • być nieobecnym duchem • co duch • duch bojowy • duch czasu • iść z duchem czasu • podnieść na duchu / podnosić na duchu • tchnąć ducha (w coś) • tracić ducha / upadać na duchu / upaść na duchu • wyzionąć ducha / oddać ducha / oddać ducha Bogu • w głębi ducha / w skrytości ducha • złamać ducha • żywy duch
etymologia:
prasł. * duxъ < praindoeur. * dʰou̯so- → podmuch , powiew wiatru , tchnienie , od praindoeur. * dʰeu̯s- → prószyć , wiać , parować [ 2]
uwagi:
tłumaczenia:
angielski: (1.1) phantom , ghost , apparition ; (1.2) soul ; (1.3) spirit ; (1.4) mind ; (1.5) spirit
arabski: (1.1) خلد ; (1.2) شبح , نفس m , نفس , روح
baskijski: (1.1) mamu ; (1.2) arima
białoruski: (1.1) дух m ; (1.2) душа ż ; (1.3) дух m ; (1.6) дух m
bułgarski: (1.1) призрак , фантом ; (1.2) душа ; (1.4) дух
chiński standardowy: (1.1) uproszcz. 幽灵 / trad. 幽靈 (yōulíng); (1.2) uproszcz. 灵魂 / trad. 靈魂 (línghún), uproszcz. i trad. 精神 (jīngshén); (1.4) uproszcz. 灵魂 / trad. 靈魂 (línghún), uproszcz. i trad. 精神 (jīngshén)
chorwacki: (1.1) duh ; (1.2) duša ; (1.4) duh
czeski: (1.1) přízrak ; (1.2) duše ; (1.4) duch , duše
dolnołużycki: (1.1) duch m ; (1.6) duch m
duński: (1.1) spøgelse n , gejst w ; (1.3) gejst w ; (1.4) ånd w ; (1.6) ånd w
esperanto: (1.1) fantomo ; (1.2) animo ; (1.3) spirito ; (1.4) spirito ; (1.5) spirito ; (1.6) spirito
fiński: (1.2) sielu ; (1.4) henki
francuski: (1.1) fantôme m ; (1.2) âme ż ; (1.4) esprit m
grenlandzki: (1.1) anersaaq ; (1.2) tarnik
hawajski: (1.1) ʻuhane , ʻula , makani ; (1.2) ʻuhane
hiszpański: (1.1) fantasma ; (1.2) alma ; (1.4) espíritu
interlingua: (1.1) apparition ; (1.2) anima ; (1.3) spirito
islandzki: (1.1) andi m , draugur m ; (1.2) sál ż , andi m ; (1.4) sál ż , andi m
japoński: (1.1) 幽霊 (ゆうれい , yūrei); (1.2) 精神 (せいしん , seishin), 魂 (たましい , tamashii), 霊 (れい , rei); (1.4) 精神 (せいしん , seishin), 心 (こころ , kokoro), 魂 (たましい , tamashii)
jidysz: (1.1) גײַסט m (gajst), רוח m (ruech), שד m (szed), מת m /n (mes); (1.3) מוט m (mut); (1.5) מוט m (mut); (1.7) מוט m (mut)
kaszubski: (1.1) dëch ; (1.2) dësza ; (1.4) dëch
kataloński: (1.1) fantasma ; (1.2) ànima ; (1.4) esperit
liwski: (1.1) kǟm , kǟmõz
łaciński: (1.1) spiritus m
niderlandzki: (1.1) geest ; (1.4) geest
niemiecki: (1.1) Phantom n , Geist m ; (1.2) Geist m , Gemüt n , Seele ż ; (1.3) Geist m ; (1.6) Geist m ; (1.7) Gespenst m
norweski (bokmål): (1.1) spøkelse n ; (1.2) sjel m /ż ; (1.4) sjel m /ż
norweski (nynorsk): (1.1) spøkjelse n , spøkelse n
nowogrecki: (1.1) πνεύμα n ; (1.2) πνεύμα n ; (1.3) πνεύμα n ; (1.4) πνεύμα n ; (1.5) πνεύμα n ; (1.6) πνεύμα n
nowopruski: (1.1) naseīlis m ; (1.2) dusī ż ; (1.3) naseīlis m
polski język migowy:
portugalski: (1.1) fantasma , aparição ; (1.2) alma , espírito ; (1.4) alma , espírito
rosyjski: (1.1) фантом m , привидение n , призрак m ; (1.2) душа ż ; (1.4) дух m
rumuński: (1.1) duh n ; (1.4) duh n
sanskryt: (1.1) परेत
słowacki: (1.1) fantóm , duch ; (1.2) duša ; (1.4) duch
staroangielski: (1.1) gāst m ; (1.2) gāst m
szwedzki: (1.1) spöke ; (1.2) själ ; (1.4) själ ; (1.6) anda w
tuvalu: (1.1) agāga , feao ; (1.2) agāga ; (1.6) feao
ukraiński: (1.1) дух m
węgierski: (1.2) lélek
wilamowski: (1.1) gȧjst m ; (1.2) gȧjst m ; (1.6) gȧjst m
włoski: (1.1) fantasma ; (1.2) anima ; (1.4) spirito
źródła:
↑ duch [w:] Witold W. Doroszewski Witold W. (red.), Słownik poprawnej polszczyzny , wyd. 18, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, 133 , ISBN 830103811X (pol. ) .
↑ Hasło „ duch ” w: Wiesław Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego , Wydawnictwo Literackie, Kraków 2008, ISBN 978-83-08-04191-8 , s. 131 .
wymowa:
IPA : /dux/
ⓘ
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) duch
(1.2) dusza
odmiana :
przykłady:
składnia:
kolokacje :
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł. * duxъ < praindoeur. * dʰew-
uwagi:
źródła: